ពីសៀវភៅកត់ត្រា ទៅការតាមដានការលក់ឌីជីថល

សៀវភៅកត់ត្រាការលក់ ធ្វើរឿងមួយបានល្អ៖ ចាំថ្ងៃនេះ។ អ្វីដែលវាធ្វើមិនបានគឺ ឆ្លើយសំណួរ។ ទំនិញដប់មុខណាដែលរកលុយឱ្យអ្នកច្រើនជាងគេ? ថ្ងៃអង្គារខែមុនលក់បានប៉ុន្មាន? ស្តុកប៉ុន្មានចេញទៅដោយគ្មានកត់ត្រា?

ចម្លើយទាំងនោះ ជាកន្លែងដែលហាងតូចរកឃើញប្រាក់ចំណេញបន្ទាប់ ហើយវាជាអ្វីដែលបន្ទាត់សរសេរដៃបូកមិនបាន។ គោលដៅនៃការទៅឌីជីថល មិនមែនដើម្បីមើលទៅទំនើបទេ — គឺដើម្បីឱ្យការលក់របស់អ្នកផ្ទាល់ ឆ្លើយសំណួរបាន។

ការផ្លាស់ប្តូរនេះ តូចជាងវាមើលទៅ។ អ្នកមិនចាំបាច់កត់ត្រាអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដែលធ្លាប់លក់ទេ — គ្រាន់តែអ្វីដែលនៅលើធ្នើឥឡូវនេះ។

• ដើរមើលធ្នើម្តង ហើយរាយបញ្ជីទំនិញនីមួយៗជាមួយតម្លៃ។ ហាងតូចភាគច្រើនមាន ៥០–២០០ មុខ ចំណាយពេលវាយអក្សរមួយពីរម៉ោង។
• ចែកជាប្រភេទពីរបីដែលអ្នកនិយាយធម្មតា៖ ភេសជ្ជៈ នំ គ្រឿងទេស។
• រំលងបាកូដសិន។ អាចបន្ថែមពេលក្រោយ ឈ្មោះនិងតម្លៃគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីចាប់ផ្តើមលក់។

ក្នុង CashBear បញ្ជីនេះគឺអេក្រង់ Products ហើយអាចបន្ថែម ឬកែទំនិញ ពេលកំពុងលក់ក៏បាន ដូច្នេះបញ្ជីមិនចាំបាច់ល្អឥតខ្ចោះមុនបើកហាងទេ។

ថ្ងៃដំបូង វាយការលក់នីមួយៗក្នុងកម្មវិធី ហើយបន្តសៀវភៅដែរ។ ពេលបិទហាង ប្រៀបធៀបសរុបទាំងពីរ។

វាស្ទើរតែប្រាកដជាត្រូវគ្នា — ហើយនោះហើយជាចំណុចសំខាន់។ តួនាទីសៀវភៅគឺទំនុកចិត្ត ហើយមួយថ្ងៃដែលត្រូវគ្នា ផ្ទេរទំនុកចិត្តនោះ។ ហាងដែលរក្សាប្រព័ន្ធទាំងពីរច្រើនសប្តាហ៍ បញ្ចប់ដោយថែទាំប្រភពពីរ ហើយមិនទុកចិត្តមួយណាទាំងអស់។ កំណត់ថ្ងៃចូលនិវត្តន៍ឱ្យសៀវភៅ ហើយគោរពវា។

ផ្នែកបញ្ជរនៅដដែល — ចុច សរុប អាប់លុយ។ ភាពខុសគ្នាបង្ហាញនៅពេលក្រោយ ក្នុងអ្វីដែលអ្នកដឹងដោយមិនបាច់រាប់អ្វីទាំងអស់។

• សរុបថ្ងៃនេះ មើលឃើញពីផ្ទះ ដោយមិនបាច់ទូរស័ព្ទទៅហាង។
• ទំនិញលក់ដាច់បំផុតតាមលំដាប់ ដែលផ្លាស់ប្តូររបៀបអ្នកបញ្ជាទិញបន្ថែម។
• ការព្រមានស្តុកជិតអស់ មុនធ្នើទទេ មិនមែនក្រោយទេ។

ទាំងអស់នេះមិនទាមទារការងារបន្ថែមទេ — គឺការលក់ដដែលដែលអ្នកធ្លាប់សរសេរចុះ គ្រាន់តែឥឡូវ វាបូកខ្លួនឯងបាន។